رابطه با اصل پاداشى و هم با مزيد آن است نسبت به گروه اول . 11 - مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ وَ لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ . آيه در رابطه با حتميت پاداش اخروي است ، خداوند از لطف خويش ، انفاق در راه خدا را قرض حساب مىكند ، كه شخص منفق به خدا قرض مىدهد . اداي قرض حتمى و واجب است . « يضاعفه » حكايت از چند برابر دارد مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها انعام / 160 ، وَ لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ براى قطعيت كامل پاداش است . اجر كريم پاداش خوشايند و بهشت برين مىباشد اجر و اجرت پاداشى است كه از عمل عايد باشد ، در دنيا يا در آخرت ، آن فقط در پاداش به كار رود ولى جزاء در پاداش و كيفر هر دو استعمال مىشود .